معيّن باشد مىتوان گفت افسادش با اين عمل دو كفّاره دارد : يكى به جهت افساد اعتكاف و ديگرى بخاطر ابطال نذر ولى اين غير از مسئله مورد بحث است . و در كتاب دروس مرحوم مصنّف فرموده : جماع اگر در اعتكاف واجب معيّن واقع شود همچون وقوعش در رمضان دو كفّاره دارد اعمّ از اينكه تعيّن آن بواسطه نذر باشد يا انقضاء دو روز اوّل و دوّم . قوله : ان كان فى شهر رمضان : ضمير در [ كان ] به اعتكاف راجعست . قوله : مطلقا : چه اعتكاف در رمضان بوده و چه در غير رمضان قوله : نعم لو كان وجوبه متعيّنا : ضمير در [ وجوبه ] باعتكاف عود مىكند . قوله : وجب بافساده : يعنى بافساد الاعتكاف . قوله : بسببه : يعنى بواسطه نذر . قوله : و هو امر آخر : يعنى وجوب كفّاره بخاطر نذر امر ديگرى است غير مورد بحث . قوله : الحق المعيّن برمضان : يعنى الحق الاعتكاف المعيّن برمضان . قوله : مطلقا : چه اعتكاف در رمضان بوده و چه در آن نباشد . متن : ( و ) في الجماع ( ليلا ) كفارة ( واحدة ) في رمضان و غيره ، إلا أن يتعين به نذر و شبهه فيجب كفارة بسببه أيضا لإفساده .